Een bijzondere vorm van opstelling werk is de tafelopstelling.
Op een tafel werk je met (dier) figuurtjes als representant, in plaats van met mensen in een grotere ruimte.
Met een tafelopstelling leg je je vraag letterlijk op tafel; het hele systemische veld ligt voor je op tafel. Zo creëer je in je waarneming een zekere afstand om naar jouw vraag of situatie te kijken.
Evenals bij andere opstellingen, kies je, naar aanleiding van je vraag, in de voorbespreking welke personen of factoren je op wilt stellen om daarvan de onderliggende dynamiek helder te krijgen. Dan kies je voor elke persoon/factor een figuurtje als representant. In de praktijk blijken deze figuur-representanten (ook) een krachtige manier om onze wijsheid, letterlijk, boven tafel te brengen.
Deze vorm is ook heel geschikt voor een onderwerp-opstelling naar aanleiding van een verlangen, een vraag of situatie, of iets waar je tegenaan loopt.
Redenen om een tafelopstelling te doen zijn in basis hetzelfde als waarom je een opstelling zou willen doen.
Bijvoorbeeld Wanneer sommige doelen om onduidelijke redenen niet behaald lijken te kunnen worden, als onbewuste processen waar we geen vat op krijgen het helingsproces mogelijk tegenwerken …. dan brengt een (tafel)opstelling inzicht en helderheid.
De kenmerken aan een tafelopstelling maken dat een tafelopstelling in sommige gevallen de voorkeur heeft:
– Makkelijk onderling te doen, niet eerst een groep mensen nodig.
– De opstelling blijft vanzelf in de privé sfeer.
– Er is behoefte aan een het geheel kunnen beschouwen.
– Visueel inzichtelijk willen maken van (on)bewuste processen binnen een familie, situatie of organisatie.
Ook deze vorm is prachtig in hoe ze onze wijsheid aan boort en de onderliggende werkelijkheid laat zien die speelt bij vragen en situaties.